W galerii prezentowane będą prace bydgoskich artystów: obrazy Miłosza Matwijewicza, Stanisława Stasiulewicza, Grzegorza Pleszyńskiego, Katarzyny Rymarz, ZbyZiela, Piotra Matuszka; rzeźby Aleksandra Dętkosia; prace fotograficzne Marty Bindek, Jerzego Riegla, Wojtka Woźniaka. Będą to pejzaże, kompozycje metaforyczne, abstrakcyjne, martwe natury. To wystawa na lato, różnorodna, komercyjna w charakterze.

Na wystawę składają się prace artystów, pochodzących z trzech krajów – Włoch, Austrii i Polski. Ekspozycja, będąca integralną częścią międzynarodowego projektu Irregular Talents, którego jednym z partnerów jest Wyższa Szkoła Gospodarki, wyraźnie wpisuje się w idee APK – SZTUKI BEZ BARIER. Wspieramy i promujemy działalność artystyczną osób niepełnosprawnych, nieznanych artystów profesjonalnych i nieprofesjonalnych, którzy poprzez sztukę mają szansę przełamać swoje ograniczenia. Udowadniamy, że kultura, która nie rozgranicza pojęć sprawności i niepełnosprawności oraz nie skupia się na barierach poszczególnych twórców, potrafi być efektywną metodą społecznej integracji.


Więcej o projekcie na stronie: www.irregulartalents.eu

 

Marcin Berdyszak i Patrik Kovačovský należą do grona najciekawszych artystów średniego pokolenia Polski i Słowacji. W swej twórczości, bazującej na sztuce konceptualnej i krytycznej, odnoszą się do problemów kultury oraz kondycji współczesnego człowieka. W swej działalności posługują się różnymi środkami artystycznego wyrazu: począwszy od malarstwa, rysunków i grafiki, poprzez rzeźbę, instalację, obiekty, performance, po sztukę wideo. 

Aleksandra Bartkowiak (ur. 1989 w Bydgoszczy). Od 2002 do 2009 uczęszczała do Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Sztuk Pięknych im. Leona Wyczółkowskiego. W klasie przedmaturalnej wyjechała na 10-miesięczne stypendium do miasta Uruguaiana w Brazylii. Absolwentka UMK w Toruniu. Dyplom z malarstwa sztalugowego wykonała pod kierunkiem prof. Piotra Klugowskiego, a z malarstwa w architekturze pod kierunkiem dr. hab. Andrzeja Kałuckiego.

W jej malarstwie główne inspiracje stanowią natura oraz emocje. W analogii do rzeczywistości zastanej kreuje nowy, czysto malarski świat emocji, inspirowany naturą, która w tym przypadku jest metaforą jej własnego, intymnego świata. Ciągłe przemalowywanie, nieustanne zmaganie się z materią malarską, celowe popełnianie tzw. błędów technologicznych, łączenie farb olejnych z wodnymi to ryzyko, które musiała podjąć w celu stworzenia bytu autonomicznego.

Zapraszamy na prezentację spuścizny artystycznej i biograficznej zmarłego w ubiegłym roku artysty, która zgodnie z jego wolą została częściowo zakupiona, a częściowo przekazana w darze przez rodzinę malarza do Muzeum Okręgowego.

Jerzy Puciata kształcił się w pracowniach Tymona Niesiołowskiego i Stanisława Borysowskiego na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia ukończył w 1958 r. i rok później zamieszkał w Bydgoszczy. Zajmował się malarstwem sztalugowym i monumentalnym, grafiką użytkową, wystawiennictwem, współpracował z biurami projektowymi. Był aktywnym działaczem społecznym i animatorem życia kulturalnego. W 1958 r. wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków – w latach 1963-1966 był sekretarzem Zarządu Okręgu Bydgoskiego, 1967-1975 i 1979-1980 prezesem Zarządu OB ZPAP, a w 1980 r. wybrany został na prezesa Zarządu Głównego ZPAP i pełnił tą funkcję do 1989 r. (6 ostatnich lat po delegalizacji działał konspiracyjnie). W 2002 r. otrzymał tytuł honorowego prezesa ZPAP. W latach 1981-1989 aktywnie uczestniczył w ruchu opozycyjnym, artystycznym i społecznym. Jerzy Puciata prezentował swoje prace na niemal 200 wystawach indywidualnych oraz problemowych, środowiskowych i plenerowych w kraju i za granicą. W okresie stanu wojennego brał udział w pokazach organizowanych w kościołach w Warszawie, Gdańsku i Bydgoszczy. Jest laureatem wielu nagród artystycznych i odznaczeń państwowych. Jego prace znajdują się w kolekcjach muzealnych i prywatnych w kraju i za granicą.

Wojciech Nadratowski ur. 1957 w Wąbrzeźnie. Malarz i rysownik, zajmuje się także grafiką wydawniczą, ma na swoim koncie pokaźną liczbę opracowań graficznych przygotowanych do literatury pięknej i poezji (Wydawnictwa Pomorze). W latach 80. XX w. współpracował z Ilustrowanym Kurierem Polskim. Od 1979 r. związany jest z Galerią Autorską w Bydgoszczy. W latach 1980-1984. zajmował się działaniami konceptualnymi pod auspicjami (założonego przez siebie) Biura Strat Bezpowrotnych. Jest autorem kilkunastu indywidualnych wystaw malarstwa. Uprawia głównie pejzaż oscylującym między poetyckim realizmem, abstrakcją a surrealizmem. O swojej twórczości mówi: „Jest to próba subiektywnej rekonstrukcji i przemiany zewnętrznych wartości w kompozycję ułożoną według własnej logiki i wrażliwości”.


 

Podobny rybom i ptakom

Nadratowski potwierdza, jak bogatym medium może być tradycyjne malarstwo sztalugowe. Dwuwymiarowy, nieruchomy obraz, pomimo konkurencji ze strony nowoczesnych technik audiowizualnych, nie przestaje frapować i fascynować w swojej prostocie. Płaska, pokryta kolorowymi plamami powierzchnia, nie narzucając się obserwatorowi, subtelnie zachęca do zmiany dotychczasowej optyki widzenia. W twórczości Wojciecha Nadratowskiego obraz odzyskuje siłę oddziaływania, utraconą w minionej dobie dominacji sztuki konceptualnej. Wolne od nachalnej dosłowności, malarskie przedstawienia inspirują widza do odnalezienia stanu dystansu wobec zgiełku zewnętrznego świata.

- Mateusz Soliński -

Janusz Maciej Kochanowski

Ur. w 1937 roku, pracuje twórczo od 1961 roku. W 1963 roku otrzymał dyplom architekta wnętrz w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, monumentalnym, projektowaniem architektury wnętrz, grafiką reklamową, rysunkiem satyrycznym, projektowaniem form przemysłowych oraz wystawiennictwem. Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych. Uczestniczył w ok. 140 wystawach zbiorowych – ogólnopolskich, okręgowych i zagranicznych (Dania, Rumunia, Finlandia, Francja, Węgry, Litwa, Niemcy).


 

Jan Gordon

Ur. w Bydgoszczy w 1955 roku. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny), w pracowni projektowania wnętrz prof. Jana Węcławskiego i pracowni drzeworytu prof. Zbigniewa Lutomskiego. Dyplom uzyskał w 1983 roku. Zajmuje się grafiką warsztatową, malarstwem oraz sztuką użytkową, w tym projektowaniem wnętrz i wystawiennictwem. Swoje prace prezentował na ośmiu wystawach indywidualnych i ponad siedemdziesięciu zbiorowych w kraju i zagranicą (Dania, Macedonia, Bułgaria, Rosja, Rumunia, Chorwacja, Serbia, Holandia, Litwa, Albania, Finlandia). Artysta posługuje się klasycznym linorytem, który wzbogaca własną techniką – wypalaniem (linoryt palony).


 

Więcej szczegółów na stronie www.wernisaze.byd.pl


Wanda Kosińska-Nowak urodziła się w Wadowicach w 1919 r. Rok później cała rodzina przenosi się do Bydgoszczy. Tu uczy się w Gimnazjum Nauczycieli Szkół Wyższych. W 1937 r. rozpoczyna studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Malarstwa u prof. Władysława Jarockiego, które przerywa wybuch II wojny światowej. Po wojnie kontynuuje studia malarskie i uzyskuje dyplom w 1949 r. w pracowni prof. Zbigniewa Pronaszki. Uczestniczy w licznych wystawach zbiorowych i plenerach malarskich. Tematyką jej prac są portrety, postaci, akty, martwe natury i pejzaże. Na przełomie lat 60. i 70. XX w. współpracuje ze spółdzielnią „Foto”; efektem tej współpracy jest seria portretów Polaków ówczesnego czasu. Artystka tworzy w Krakowie do dnia dzisiejszego.

Po kwiaty, ulubiony temat obrazów Wandy Kosińskiej-Nowak, sięgało wielu artystów. Był to również motyw często podejmowany przez jej akademickiego prof. Zbigniewa Pronaszkę, a także przez malarzy tworzących w nurcie koloryzmu, ukształtowanego w sztuce polskiej w latach 30. ubiegłego wieku. Wanda Kosińska-Nowak wierna jest tej tradycji obrazowania, a kwiaty są dla niej inspiracją do studiów kolorystycznych i poszukiwań formalnych. Stworzyła swój własny, niepowtarzalny język malarski – w formie kształtowanej kolorem zawarta jest metafora przemijania. Ważnym jest fakt, iż prezentowane na wystawie „portrety kwiatów”, namalowane zostały, w większości, w trzech ostatnich latach. Kwiaty będą dominowały na wystawie. Wzbogacą ją, jako ciekawostka minionego czasu, portrety bezimiennych osób – fotografie retuszowane, podmalowane, powstałe w czasie współpracy artystki ze spółdzielnią „Foto”.

Na wystawie pokazanych zostało ponad 30 prac artysty z lat 1966-2014.


 

„W twórczości plastycznej Ryszarda Wieteckiego można odnaleźć kilka rodowodów: począwszy od malarstwa materii poprzez abstrakcję organiczną dochodzimy do surrealizmu. Żadne z tych odniesień nie ma tu jednak wiodącego wpływu. Raczej stanowi materię do artystycznych kompilacji. W żywiole procesu twórczego widać przechodzenie od chaosu poszukiwań do budowania wysublimowanego kształtu kompozycji. Przebyta droga pozwoliła zdefiniować twórcze credo i odnaleźć samodzielność. Artysta dzięki różnorodności tych doświadczeń określił własną stylistykę. Obrazy Wieteckiego rozpoznawalne są natychmiast. Formuła malarskich przedstawień oparta jest na prostych, czytelnych rozwiązaniach. Wyrazistość obrazu działa jak wizualny komunikat, gdzie forma zdominowała treść.

(Jacek Soliński, 2005, fragment tekstu do katalogu)


 

Ryszard Wietecki urodził się 5.01.1940 r. W Bydgoszczy. W latach 1953-1959 uczęszczał do Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Bydgoszczy. Studiował na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. W roku 1964 uzyskał dyplom w pracowni prof. Stanisława Borysowskiego. W grudniu tego roku został członkiem ZPAP. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, rysunkiem a także grafiką użytkową. Swoje prace prezentował na wystawach indywidualnych oraz na wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą oraz brał udział w licznych plenerach malarskich i wystawach poplenerowych. Jego prace znajdują się w kilku muzeach w kraju oraz zagranicą u prywatnych kolekcjonerów.

Forma z natury

 |  Hanna Strychalska

ZBIGNIEW PAPKE ma za sobą pięćdziesiąt lat aktywności w dziedzinie plastyki. Jest malarzem pejzażystą, twórcą grafiki wydawniczej oraz aktywnym uczestnikiem, współorganizatorem i komisarzem licznych plenerów malarskich odbywających się w środowisku bydgoskim.

Najważniejszą częścią jego działalności jest malarstwo w technice olejnej i akwareli. Pejzaż w akwareli to zazwyczaj rozległe ujęcie malowniczej, nieskazitelnej natury. Często zawiera w sobie akwen – jezioro, rzekę czy brzeg morza – otoczony roślinnością i objęty przestrzenią nieba. Widać, jak artysta buduje, wrażliwą kolorystycznie i świetlnie, relację pomiędzy płaszczyzną wody, otoczeniem i niebem. Wiele jest też dalekich kadrów na miasteczka, wioski i pojedyncze zabudowania. Wyrosłe z rzeźbiarsko ukształtowanego podłoża lub osiadłe głęboko w wilgotnej dolinie. Wtopione w zieleń i przeniknięte powietrzem, są pełne życia.

Kino Orzeł - logo200p

Jesteś tutaj: Artykuły w dziale malarstwo