Zapraszamy wszystkich zainteresowanych na prezentację wystawy prac Henryka Cześnika, której dokona autorka ekspozycji, kustosz Inga Kopciewicz.

Biologiczne maszyny czy świadome istoty? – tak Magdalena Juszczak tytułuje wystawę swoich obrazów, prowokujących do myśli o tym, jak postrzegamy i traktujemy zwierzęta. Choć równie dobrze tymi samymi słowami można by zapytać o wizerunek współczesnego człowieka.

Bydgoska publiczność miała już okazję zetknąć się z malarstwem katowickiej artystki. Obraz Lisy bez sukienek prezentowany był w Galerii Miejskiej bwa, jako praca nagrodzona podczas I edycji Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. Leona Wyczółkowskiego. I nic w tym dziwnego, że uwagę jurorów przykuła ta oszczędna w środkach, choć uderzająca krwistą czerwienią praca. Zdecydowanie na pierwszy rzut oka obraz urzeka wyrafinowaną ekspresją. Rzecz jasna rozpoznajemy sylwetki lisów, mimo że brak im charakterystycznego futra. A tekst towarzyszący wystawie tylko potwierdza nasze przeczucia – to obraz z futrzarskiej fermy. Lisy są martwe, obdarte ze skóry, pozbawione oczu i łap. A ich sukienki nosi zapewne jakaś przemierzająca wybiegi modelka.

Henryk Cześnik jest jednym z najbardziej znanych i cenionych polskich malarzy, od ponad 35 lat aktywnym na międzynarodowej scenie sztuki. Artysta tworzył i uczestniczył w setkach wystaw. Wykreował własny, bardzo osobisty, aczkolwiek uniwersalny i natychmiast rozpoznawalny język sztuki. Dla jednej grupy odbiorców jest to surrealna i dramatyczna wizja otaczającego świata, inni zaś widzą w twórczości malarza niebywale przewrotne poczucie humoru i wspaniałą groteskę w odcieniu noir. Jako środek przekazu artysta wykorzystuje różnorakie materiały, maluje na płótnach i prześcieradłach.

Ekspozycja prezentuje sylwetkę jednego z najciekawszych, obok Nikifora, polskich artystów malarzy tzw. naiwnych XX wieku – Teofila Ociepki. Jest to pierwsza retrospektywna wystawa twórczości tego wyjątkowego malarza w bydgoskim Muzeum, a druga (po 45 latach) w naszym mieście. Składa się z 38 obrazów, 12 rysunków, 6 listów napisanych przez artystę oraz z czarno-białych zdjęć z lat 1960-1962 autorstwa Anny Chojnackiej. Dowiadujemy się z nich nie tylko, jak wyglądał Teofil Ociepka, ale w jakim otoczeniu żył, mieszkał, pracował i tworzył. 50 prac – obrazów i rysunków, prezentowanych w układzie chronologicznym – ilustruje 41 lat twórczości artysty. Najstarszy rysunek pochodzi z 1935 r. Najmłodsze prace to trzy rysunki z 1976 r. oraz obraz z 1975 r. Prezentowane prace ilustrują kilka kręgów tematycznych poruszanych przez malarza. Składają się na nie prace niosące treści metafizyczne, mówiące o tajemnicy istnienia i poszukiwaniu prawdy; obrazy inspirowane wydarzeniami przytaczanymi w Biblii; kompozycje obrazujące świat baśni i legend śląskich oraz związane z realiami życia na Śląsku; dzieła przedstawiające wyobrażone życie na Saturnie; prace przedstawiające podszytą tajemniczym nastrojem dżunglę; wizerunki, których genezą były osobiste przeżycia artysty, czy obrazy namalowane na zamówienie.
Udostępnione na wystawie listy Teofila Ociepki dotyczą twórczości malarskiej artysty. Na monitorze usytuowanym w przestrzeni wystawienniczej prezentowany jest film powstały w 1961 r. w Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie. Na ekranie pojawia się także animacja filmowa, inspirowana obrazami Ociepki.


 

27 kwietnia o godz. 17 zapraszamy na kuratorskie oprowadzanie po wystawie „Kraj naszej wyobraźni… Wystawa malarstwa i rysunku Teofila Ociepki w 125. rocznicę urodzin artysty”. Prezentacji dokona jej autorka, kustosz Maria Flinik-Huryn. Wstęp wolny.


 

Piotr Matuszek urodził się w 1954 r. w Bydgoszczy. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom z zakresu malarstwa uzyskał w pracowni prof. Jana Szancenbacha. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1993 r. korzysta z pracowni Warsztatów Terapii Zajęciowej przy ul. Stawowej w Bydgoszczy. Jest autorem ośmiu wystaw indywidualnych, uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem.

Matuszek w skupieniu, z powagą prowadzi smugi, stawia plamy barwne, z każdym pociągnięcie pędzla wzrasta w jego pracach energia, ekspresja – mocno działają złożonością struktury malarskiej, siłą barwy. Znaczenie koloru wyniesione ze „szkoły Szancenbacha” jest istotne w twórczości Matuszka. Kolorem buduje swoje skomplikowane struktury, w których gubi realność widzenia na rzecz emocjonalnej prawdy. Maluje twarze, drzewa, krajobrazy, sceny rodzajowe, martwe natury. W przedstawieniach tych nie ma żadnych reguł, to jego własne, niepowtarzalne widzenie świata – siła artystycznego gestu i siła osobowości artysty.

Wystawa prezentować będzie ok. 20 pejzaży malowanych akrylami na kartonach o wymiarach 100×70 cm.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych na prezentację prac Leona Wyczółkowskiego, której dokona autorka ekspozycji, starszy kustosz Ewa Sekuła-Tauer.

Wystawa przybliża sekrety warsztatu wielkiego polskiego malarza. Szkice, rysunki, obrazy oraz prace graficzne umieszczone na wystawie obrazują artystyczną drogę twórcy – od etapu studiów do dojrzałej, wirtuozerskiej twórczości malarskiej i graficznej.

Na prezentację wystawienniczą, którą można oglądać w Galerii Sztuki Nowoczesnej, składają się dzieła należące zarówno do Muzeum Okręgowego, jak i do wielu muzeów polskich, Biblioteki Jagiellońskiej oraz pochodzące z kolekcji prywatnych.

Autonomiczny obraz świata

 |  Hanna Strychalska

Dorota Jajko-Sankowska zajmuje się malarstwem i rysunkiem. Pracuje na stanowisku profesora w Zakładzie Rysunku na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Artystka nieraz wystawiała swoje prace w Bydgoszczy. Ostatnio miało to miejsce w Galerii Wspólnej, od 9 października do 7 listopada 2014 roku, gdzie zobaczyliśmy cykl malarskich rysunków pt. Comploratio, powstały jesienią 2013 i na początku 2014 roku. Tytuł wystawy oznacza lament i żal po stracie. Chcę wrócić do tej prezentacji, ponieważ dobrze charakteryzuje twórczość Doroty Jajko-Sankowskiej, którą można określić jako konsekwentnie bezprzedmiotową. Poza tym cykl nadal eksponowany jest w różnych miejscach w Polsce. Najbliższe wystawy, uzupełnione o nowe prace, odbędą się w 2016 roku w Łodzi i Sanoku.

Halina Witkowska urodziła się w Bydgoszczy. Uczęszczała do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy, w którym później, w latach 1987-2008, była nauczycielem przedmiotów artystyczno-zawodowych. Dyplom z zakresu projektowania graficznego uzyskała w 1977 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Zajmowała się malarstwem, rysunkiem, grafiką i projektowaniem plastycznym. Była autorką 11 wystaw indywidualnych. Uczestniczyła w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych. Od 1992 roku współpracowała z grupą twórczą SEPIA z Bawarii.

Halina najbardziej znana była z rysunków wykonywanych tuszem i piórkiem, a przedstawiających architekturę jej rodzinnego miasta. Ale interesował ją pejzaż w szerokim tego słowa znaczeniu. Stwarzała realistycznie wizerunki przyrody ołówkiem, tuszem, w technikach mieszanych.

W przedstawieniach architektonicznych dbała o szczegóły, a zatracała je w motywach krajobrazowych – swobodną kreską tworzyła atmosferę własnego odczucia i widzenia pejzażu.

W saloniku przy ul. Gdańskiej 3, w 1981 roku odbyła się pierwsza wystawa indywidualna Haliny. Od 1990 roku jej rysunki zawsze wpierały Galerię Kantorek – do końca. A ta wystawa jest moim podziękowaniem Halinie, wspaniałej koleżance, za współpracę.


Na wystawie zaprezentowanych zostanie kilkadziesiąt prac Piotra Błażejewskiego oraz innych artystów.


Piotr Błażejewski urodził się w 1950 r. w Kluczborku. Artystycznie związał się z Wrocławiem, gdzie najpierw uczęszczał do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych, a następnie studiował malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). W 1977 r. rozpoczął pracę w macierzystej uczelni, w której naucza do dziś jako profesor. Jest również wykładowcą na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Jest przedstawicielem sztuki geometrycznej, który w swoich dziełach poszukuje porządku i harmonii, jest to jednak geometria „soft”, nie wszystko jest w niej wymierzone i precyzyjnie skalkulowane. Pracuje cyklami, które są ciągłą ewolucją i kontynuacją drogi malarskiej.

Na wystawie Mysterium Mundi zobaczyć można dwa cykle malarskie: De Trynitate oraz Creatio ex nihilo, a także rysunki, obiekty i animacje. Na życzenie artysty do ekspozycji włączone zostały także dzieła uczestników pracowni plastycznej działającej w ramach Fundacji Wiatrak w Bydgoszczy, prowadzonej przez Piotra Zaporowicza wspólnie z Magdaleną Mrozińską od 2009 r.


Piotr Zaporowicz urodził się w 1981 r. w Bydgoszczy. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy. W latach 2001-2006 studiował malarstwo sztalugowe w pracowni prof. J. Pręgowskiego na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom obronił z wyróżnieniem w czerwcu 2006 r. Od tego samego roku pracuje na macierzystej uczelni jako asystent w pracowni dyplomującej prowadzonej przez prof. P. Klugowskiego. W 2014 r. obronił z wyróżnieniem tytuł doktora sztuki na Wydziale Sztuk Pięknych UMK. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, animacją oraz muzyką.

Kino Orzeł - logo200p

Jesteś tutaj: Artykuły w dziale malarstwo