W każdy piątek w danym miesiącu Galeria Wspólna prowadzi dzień otwarty dla osób zainteresowanych doskonaleniem techniki rysunku i malarstwa. W godzinach od 11-17 odbywają się konsultacje i praktyczne zajęcia, zawsze z tematem przewodnim, np. martwa natura, studium postaci, akt. Korekt udzielają artyści plastycy – gościnnie z ZPAP, lub plastycy MCK.

W każdy piątek w danym miesiącu Galeria Wspólna prowadzi dzień otwarty dla osób zainteresowanych doskonaleniem techniki rysunku i malarstwa. W godzinach od 11-17 odbywają się konsultacje i praktyczne zajęcia, zawsze z tematem przewodnim, np. martwa natura, studium postaci, akt. Korekt udzielają artyści plastycy – gościnnie z ZPAP, lub plastycy MCK.

W każdy piątek w danym miesiącu Galeria Wspólna prowadzi dzień otwarty dla osób zainteresowanych doskonaleniem techniki rysunku i malarstwa. W godzinach od 11-17 odbywają się konsultacje i praktyczne zajęcia, zawsze z tematem przewodnim, np. martwa natura, studium postaci, akt. Korekt udzielają artyści plastycy – gościnnie z ZPAP, lub plastycy MCK.

Janusz Maciej Kochanowski ur. 7 sierpnia 1937 r. pracuje twórczo od 1961 r. Dyplom architekta wnętrz otrzymał w 1963 r. w PWSSP w Gdańsku. Zajmuje się malarstwem sztalugowym i monumentalnym, projektowaniem architektury wnętrz, grafiką reklamową, rysunkiem satyrycznym, projektowaniem form przemysłowych, wystawiennictwem. Jest autorem 11 wystaw indywidualnych (Dortmund, Düsseldorf, Kassel, Bydgoszcz) oraz uczestnikiem ok. 135 wystaw ogólnopolskich i okręgowych z zakresu malarstwa i architektury wnętrz. Jego obrazy znajdują się w zbiorach muzealnych w kraju oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą – Niemcy, Francja, Szwajcaria, Kanada, Finlandia. Jest autorem wielu projektów wnętrz hoteli, sanatoriów, biurowców, restauracji, kin oraz autorem i wykonawcą kilkunastu monumentalnych kompozycji mozaikowych. Jest prezesem ZPAP – Polska Sztuka Użytkowa w Bydgoszczy.

Autor tworzy cykle prac – łączy je zawsze temat i oczywiście czas ich powstawania. Inspiracje czerpie ze świata przyrody. Źdźbło trawy, kwiat, rybę, muszlę, motyla w różnych układach i kontekstach umiejscawia pierwszoplanowo w rozległych przestrzeniach – w pejzażu z kłębiącymi się chmurami. W tym bogatym ilościowo cyklu autor stosuje surrealistyczną poetykę i formę niemalże hiperrealistyczną. To jego najbardziej charakterystyczne obrazy i dlatego kilka prac znajdzie się na wystawie. Dominować będą kwiaty malowane w latach 2006-2007 – obrazy bardzo dekoracyjne, precyzyjne w wykonaniu. To specyficzne „portrety” kwiatów. Autor oddaje ich kształt, barwę, każdy szczegół ich budowy, ale pozbawia je zapachu i życia. Ogląda się je tak, jak motyle zamknięte w szklanych gablotach…

Jacek Szwagrzyk ur. 9.10.1963 w Bydgoszczy. Maluje od 2001 w pracowni plastycznej na WTZ. Prosta forma sztuki naiwnej o gęstej materii w wyniku wielu warstw daje bardzo interesujące rezultaty. Najczęściej punktem inspiracji są reprodukcje znanych malarzy (Malczewski, Kossak, Da Vinci, Picasso).

Należy do grupy Refleksjoniści.


WSTĘP WOLNY!

Anna Bochenek. Absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Janusza Kaczmarskiego w 1990 roku.
Jest profesorem UTP, prowadzi Pracownię Malarstwa i Rysunku w Katedrze Sztuk Wizualnych na Wydziale Budownictwa i Inż. Środowiska UTP w Bydgoszczy. Kieruje ponadto uczelnianą Galerią Innowacji.
Swoje prace prezentowała na ponad 40 wystawach indywidualnych i ponad 70 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Sukcesywnie uczestniczy w konkursach, konferencjach, plenerach, warsztatach plastycznych.
Laureatka kilkunastu nagród i wyróżnień w konkursach ogólnopolskich i regionalnych (Annalle 1996, 1997, Muzyka w Malarstwie 1998, Dzieło Roku 1993, 1994, 1998, 2010 – I nagroda, 2011)
Za całokształt pracy w 2000 roku odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz odznaką Zasłużony Działacz Kultury, a w 2010 r. Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Prace Anny Bochenek znajdują się w zbiorach: Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, Fundacji Malarstwa Polskiego w Lesku, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Fundacji Polsko-Japońskiej im. Miyauchi oraz zbiorach prywatnych w Belgii, Holandii, Rosji, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Kanadzie, USA i Australii.
Ponadto prowadzi innowacyjną działalność edukacyjną na polu plastyki uczestnicząc w eksperymentach plastycznych, prowadząc liczne warsztaty, lekcje pokazowe dla nauczycieli w kraju i zagranicą. Od 1992 roku Związana z Krajowym Funduszem na Rzecz Dzieci oraz Towarzystwem Kultury Paideia.
Przez kilkanaście lat zmagania się z materią i ideą własnej sztuki powstało kilkaset prac w kilku cyklach, takich jak „Intuicje pejzażowe”, „Między górą a chmurą”, „Enklawy”, „Rytmy przyrody, rytmy pejzażu”, „Kolory Światła” „Terytoria czasu”.
W obszarze jej zainteresowań jest pejzaż obserwowany jednocześnie z wielu perspektyw, tworzący poczucie czasu istniejące w obrazie.

Jan Jachymiak w 2011 r. odchodził 60-lecie pracy artystycznej. Jego obrazy malowane na szkle były wystawiane w wielu galeriach i muzeach Polski, Europy i Ameryki. Artysta maluje okresowo od 30 lat. Jest twórcą m.in. Drogi Krzyżowej w Kaplicy Najświętszego Serca Jezusowego w Jaszczurówce w Zakopanem (1954 r.).

Jan Jachymiak zwany 'Picassem z Tylmanowej' urodził się w tej uroczej nad Dunajcem położonej miejscowości w 1930r. Wywodzi się ze starej obrosłej w tradycje rodziny góralskiej. Młodość spędził w Zakopanem gdzie uczył się, pracował i tworzył. W 1969r. będąc już uznanym artystą wyjechał na otwarcie swojej wystawy do Chicago i pozostał tam na dłużej. Będąc w USA nie tylko ciężko pracował ale również studiował, malował na szkle i rzeźbił.

Obecnie większość czasu przebywa w Polsce. Sercem jest góralem, ale mieszka i tworzy w Bydgoszczy. Tu powstały wszystkie jego najnowsze prace.

W 2011 r. po 40 latach artystycznej nieobecności w kraju nastąpił „Powrót”. Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem, które posiada w swoim zbiorze największą kolekcję obrazów Jana Jachymiaka zorganizowało w dniach 12.03-12.06.2011 r. wystawę indywidualną prac artysty.

Przegląd Twórczości:
Malowanie na szkle Jan Jachymiak rozpoczął jako kilkuletni chłopiec pod wpływem i z inspiracji dawnych obrazów ludowych, które zdobiły ściany izb w których dorastał. Zdolności artystyczne odziedziczył po ojcu. W Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem zetknął się z dekoracyjnym ornamentem ptaka, zdobionego gałązką kwietną. Ten motyw pozostał do dzisiaj ulubionym elementem zdobniczym artysty o czym możemy się przekonać oglądając przedstawione obrazy.

Wernisaż malarstwa Piotra Matuszka

 |  Stanisław Stasiulewicz

Piotr Matuszek to prawdziwy malarz. Przypomina mi zawsze naszą pracownię Szancenbacha na ASP w Krakowie. Jako starszy kolega utrzymuje, w moim odczuciu, ciągłość tamtych czasów. Był doceniany i szanowany. Profesor po latach pamiętał i zapytywał: – Co u Piotra Matuszka? Jego obrazy, gęste i skupione, zawsze mnie upominają, czy gdzieś nie zapędziłem się w swoim malowaniu. Piotr jest kontynuatorem tej tajemniczej dyscypliny sztuki – malowania obrazu. Pamiętam spotkanie, gdy wróciłem wówczas do Bydgoszczy. Zapytałem – co słychać, co robi? Uśmiechając się, odpowiedział: – Dziękuję, dobrze, teraz maluję autoportret …


PIOTR MATUSZEK urodził się 8 maja 1954 r. w Bydgoszczy, w latach 1969-74 uczęszczał do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy. Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie 1974-1980. Dyplom zdobył w pracowni prof. Jana Szancenbacha. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem.

Udział w wystawach i plenerach:

  • Wystawa – Mały Salon Sztuki PPS i BWA, Bydgoszcz 1981
  • Ogólnopolska Wystawa Kwiaty Polskie, Tarnów, Nowy Sącz, Sieradz 1983
  • Pokonkursowa Wystawa Obraz Roku 1984, Mały Salon Sztuki TPS i BWA – Bydgoszcz 1985
  • Wystawa Galeria Sztuki Współczesnej, Bydgoszcz, Stary Rynek – 1985
  • Wystawa Wspólna w Galerii „Kruchta” Bazylika 1985
  • Wystawa Pokonkursowa im. Rafała Ponorskiego, Katowice 1985
  • Wystawa Malarstwa w Pitesti (Rumunia) 1986
  • Malarstwo – Galeria Autorska Kaji i Solińskiego, Bydgoszcz 1987
  • Malarstwo – Kawiarnia Węgliszek, Bydgoszcz 1995
  • Biennale Plastyki Bydgoszcz 1996
  • Biennale Plastyki Bydgoszcz 2000
  • Biennale Plastyki Bydgoszcz 2002
  • Wystawa Mini Retrospektywa Galeria Kantorek, Bydgoszcz 2004
  • Dzieło Roku 2005 BWA Bydgoszcz 2006
  • Galeria Szyperska – Poznań 2006.

Pomysł namalowania historii pierwszego upadłego anioła nasunął mi się w 2009 r. przy okazji pracy nad cyklem Viriditas, który był inspirowany fragmentami Liber Scivias Domini (Poznaj ścieżki Pana) Hildegardy z Bingen. Z twórczością średniowiecznej mistyczki spotkałem się w latach 80., kiedy pierwszy raz usłyszałem dramat muzyczny Ordo virtutum (Zastęp cnót) w wykonaniu zespołu Sequentia. W utworze występuje postać Diabła starającego się skusić człowieka. W podobny sposób szatan pojawia się w innych dziełach muzycznych minionych wieków, np. barokowych: L’anime del Purgatorio (Alessandro Stradella) lub Il Sant’ Alessio (Stefano Landi), którego libretto napisał Giulio Rospigliosi, późniejszy papież Klemens IX. We wszystkich tych utworach nienawidzący Boga kusiciel przegrywa, eschatologicznie wszystko kończy się jego klęską. 

Pierwszy tryptyk ukazuje Pierwotne piękno – Lucyfer, najpiękniejszy anioł, niesie światło Boga; adorujący go zieloni aniołowie nawiązują do viriditas Hildegardy z Bingen. Drugą odsłoną są Narodziny pychy – upadający anioł porzuca światło Boga i niczym Narcyz przegląda się w lustrze; zaczyna uważać, że otaczający go blask to efekt jego boskości; aureole aniołów odchodzących od Stwórcy stają się srebrne, co symbolizuje światło odbite, pozorny blask. Kolejny akt nosi tytuł Książę trzeciej części gwiazd – ukazuje on Lucyfera pełnego pychy i zadowolenia z apokaliptycznymi rogami na głowie, zagarniającego 1/3 gwiazd (czyli aniołów). Ostatni tryptyk to Siedem darów śmierci – namalowany z profilu Lucyfer, podobnie jak Fortuna, posiada dwa oblicza, z których drugim jest śmierć; siedmioma rękoma oferuje owoce, kusząc do popełnienia grzechów głównych; anioł wierny Bogu jest zasłonięty, widać tylko połowę jego twarzy; właściwie zło i śmierć w postaci wyschniętych gałęzi zwyciężają. Lucyfer, z niosącego światło, zamienia się w posłańca śmierci. Jaki będzie ostatni akt, zależy od nas.


Włodzimierz Józef Bykowski, ur. w 1967 r. w Bydgoszczy, absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy. Na przełomie lat 80. i 90. rysownik komiksów; później zajmował się reklamą, wystrojami wnętrz i projektowaniem graficznym, w tym designu paralotni dla Dudek Paragliders. Zaprojektował kilkadziesiąt znanych znaków towarowych oraz innych logotypów. W 1999 r. opublikował pierwszy przewodnik rowerowy Weekend w drodze po okolicach Bydgoszczy. Autor lub współautor ponad 20 przewodników z zakresu turystyki pieszej, rowerowej i kajakowej w rejonie województwa kujawsko-pomorskiego i okolic – wszystkie ilustrował własnymi zdjęciami. Pisał artykuły prasowe propagujące aktywny wypoczynek. Miłośnik muzyki dawnej i opery barokowej. Od 2006 r. tworzy cykle malarskie poświęcone wybranemu tematowi.


Czytanie tekstów do tryptyków Mieczysław Franaszek.


Kino Orzeł - logo200p

Jesteś tutaj: Artykuły w dziale malarstwo