Janusz Maciej Kochanowski ur. 7 sierpnia 1937 r. pracuje twórczo od 1961 r. Dyplom architekta wnętrz otrzymał w 1963 r. w PWSSP w Gdańsku. Zajmuje się malarstwem sztalugowym i monumentalnym, projektowaniem architektury wnętrz, grafiką reklamową, rysunkiem satyrycznym, projektowaniem form przemysłowych, wystawiennictwem. Jest autorem 12 wystaw indywidualnych (Dortmund, Düsseldorf, Kassel, Bydgoszcz) oraz uczestnikiem ok. 135 wystaw ogólnopolskich i okręgowych z zakresu malarstwa i architektury wnętrz. Jego obrazy znajdują się w zbiorach muzealnych w kraju oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą – Niemcy, Francja, Szwajcaria, Kanada, Finlandia. Jest autorem wielu projektów wnętrz hoteli, sanatoriów, biurowców, restauracji, kin oraz autorem i wykonawcą kilkunastu monumentalnych kompozycji mozaikowych. Jest prezesem ZPAP – Polska Sztuka Użytkowa w Bydgoszczy.

Autor tworzy cykle prac – łączy je zawsze temat i oczywiście czas ich powstawania. Inspiracje czerpie ze świata przyrody. Źdźbło trawy, kwiat, rybę, muszlę, motyla w różnych układach i kontekstach umiejscawia pierwszoplanowo w rozległych przestrzeniach – w pejzażu z kłębiącymi się chmurami. W tym bogatym ilościowo cyklu autor stosuje surrealistyczną poetykę i formę niemalże hiperrealistyczną. Kolejny cykl powstał w latach 2006-2007. To specyficzne „portrety” kwiatów, bardzo dekoracyjne, z niezwykłą precyzja oddające każdy szczegół budowy roślin.

Przemiany jesienne malowane w latach 2010-2013 to wizerunki ułożone z barwnych liści. Autor tworzył przestrzenną formę, kruchą, delikatną – pewnego rodzaju instalację tylko jemu dostępną, którą następnie, z przynależną jemu precyzją, przenosił na płótno. W przemianach uczestniczy sam artysta, świat przyrody i oczywiście niebo – przestrzeń, która scala wszystkie obrazy Janusza Kochanowskiego.

W projekcie biorą udział bydgoscy artyści. Ideą projektu jest pokazanie procesu twórczego i wzajemnych inspiracji. Przenikać się będą wizje plastyczne i muzyczne. Wszystko odbywa się na oczach widzów po zmroku przy sztucznym świetle reflektorów. Całość na bieżąco zostanie zarchiwizowana, z otrzymanego materiału powstanie reportaż filmowy. Projekt w lecie ma cztery odsłony. Ściana młyńska wymiary: 10×3 m.


Muzyka: The Cyclist

Plastyka: Marta Filipiak, Grzegorz Pleszyński

Archiwizacja: Dariusz Gackowski, Jakub Szymczak

The Cyclists

Cykliści - freeelectro avantjazz, grupa powstała w Bydgoszczy latem 2006 roku. Pierwotnie jako trio: Daniel Mackiewicz (Sing Sing Penelope, Sami Szamani) – electric piano, organy; Wojtek Woźniak (Variete) – bass; Jacek Buhl (Spejs, Glabulator, Jachna/Buhl) – perkusja; po paru miesiącach wzbogaciła się o: dj Grzanko MuzyKant – adapter, sampler.

Punktem wyjścia zespołu była idea grania muzyki improwizowanej, uzyskanie harmonii i jedności w strumieniach wydobywanych dźwięków. Ale od momentu kiedy zespół zaczął rejestrować improwizowane sesje, okazało się, że są tam ukryte gotowe piosenki, z tematami, melodiami, pomysłami aranżacyjnymi.
W czerwcu 2007 roku, podczas 3 dni spędzonych w szubińskim studio ElectricEye, Cykliści zarejestrowali muzykę na wydaną jesienią tegoż roku debiutancką płytę ‘Gymnastics’.

Muzyka zawarta na płycie to połączenie energetycznego rytmu podpieranego skreczami i samplami, pulsującym basem i mnogością hipnotycznych melodii niepozwalających nikomu przejść obojętnie. Koncerty zespołu wzbogacone o element improwizacji rozrastają się do długich, nieskrępowanych kolaży dźwiękowych.

Zespół zagrał koncerty klubowe, festiwalowe, przez długi czas współpracował z Galerią BWA w Bydgoszczy ilustrując muzyką performance’y, wernisaże, opracowywał muzykę do filmów i bajek niemych. Obecnie grupa pracuje nad materiałem z wierszami Juliana Tuwima.

W projekcie biorą udział bydgoscy artyści. Ideą projektu jest pokazanie procesu twórczego i wzajemnych inspiracji. Przenikać się będą wizje plastyczne i muzyczne. Wszystko odbywa się na oczach widzów po zmroku przy sztucznym świetle reflektorów. Całość na bieżąco zostanie zarchiwizowana, z otrzymanego materiału powstanie reportaż filmowy. Projekt w lecie ma cztery odsłony. Ściana młyńska wymiary: 10×3 m


Muzyka z Mózgu: Sławek Janicki, Quba Janicki, Mazzol

Plastyka: Jacek Piątek i Aneta Śramska-Piątek

Archiwizacja: Dariusz Gackowski, Jakub Szymczak

Mazzoll

Polski klarnecista urodzony w 1968 roku w Gdańsku. Zainspirowany dziełami takich polskich kompozytorów jak Lutosławski i Gorecki, grę na klarnecie rozpoczął w wieku lat ośmiu. Założyciel i lider kilku grup muzycznych. Kompozytor muzyki filmowej i teatralnej, kreator teorii „arytmicznej perfekcji”. Jego muzyka, często klasyfikowana jako „Nowa Muzyka Improwizowana”, bada nieznane terytoria harmonii, rytmu i melodii. Muzyczne poszukiwania artysty obejmują „trash jazz”, „freak ballads” i „cage songs”. Takie zderzenie rozmaitych energii dźwiękowych wytwarza unikalną atmosferę podczas każdego występu.
Obecnie Mazzoll sprawuje funkcje Art Managera artystycznego składu Festiwalu Gdańskiego, gra z młodym polskim zespołem Plazmatikon, a ostatnio rozpoczął nagrania do solowego albumu oraz albumu poświęconego Bruce’owi Lee.

Sławek Janicki

Zaczynał swoją działalność sceniczną na początku lat 80, występując w wielu składach, które często odbywały tylko jeden koncert. Później stał się członkiem znanego w tamtym czasie w kręgach niezależnych zespołu „Henryk Brodaty”. Zespół koncertował głównie w osiedlowych domach kultury. W roku 1992 Janicki uczestniczył czynnie w tworzeniu pierwszego w Bydgoszczy i jednego z pierwszych w Polsce niezależnie działającego klubu artystycznego Trytony. W klubie tym powstaje trio o nazwie Trytony, które w roku 1992 nagrywa swoją pierwszą płytę „Tańce Bydgoskie”, która staje się również pierwszym wydawnictwem tzw. „sceny yassowej” – ruchu artystycznego wywołanego przez muzyków z Bydgoszczy i Gdańska.
Janicki współpracuje z wieloma artystami, którzy pojawiają się w kolejnych latach na scenie Mózgu: Kazik Staszewski, Jon Dobie, Karoline Crabel, Wojciech Zamiara, Grzegorz Pleszyński i wielu innych.
Ostatnio jako muzyk wydał płytę cd/dvd „Minimalover”, z którą występuje w salach koncertowych polskich i zagranicznych.

Qba Janicki

Ur. 6 lutego 1989 w Bydgoszczy.

Pomieszkuje tu i tam. Tworzy różne rzeczy. Gra, produkuje, słucha, wykonuje muzykę i inne dzieła. Dużo mówi, często bez sensu ale zazwyczaj z sensem. Przez nieznajomych odbierany jako zarozumiały, rozpieszczony gbur, synalek tatusia, który uważa, że jest najlepszy i najmądrzejszy. Przez przyjaciół uwielbiany za poczucie humoru, ładne stopy, bezczelność, nienaganny styl życia oraz słowotoki na tematy egzystencjalne.

Lubi jeść i pić. Nie lubi pisać biografii…

W projekcie biorą udział bydgoscy artyści. Ideą projektu jest pokazanie procesu twórczego i wzajemnych inspiracji. Przenikać się będą wizje plastyczne i muzyczne. Wszystko odbywa się na oczach widzów po zmroku przy sztucznym świetle reflektorów. Całość na bieżąco zostanie zarchiwizowana, z otrzymanego materiału powstanie reportaż filmowy. Projekt w lecie ma cztery odsłony. Ściana młyńska wymiary: 10×3 m


MUZYKA – Sing Sing Penelope

PLASTYKA – Stanisław Stasiulewicz

ARCHIWIZACJA – Dariusz Gackowski / Jakub Szymczak

Sing Sing Penelope zespół założony został w 2001 roku w Bydgoszczy przez muzyków o przygotowaniu jazzowym, rockowym, czy klasycznym i związanych wcześniej z jazz-rockowym zespołem Jaskinia oraz klubem MÓZG.

Formację do życia powołali – Daniel Mackiewicz (electric piano), Patryk Węcławek (bas), Rafał Gorzycki (perkusja) oraz Tomasz Glazik (tenor & baritone safes).
W 203 roku do zespołu dołącza trębacz Wojciech Jachna (grający wtedy w grupach „Mordy” i „Dubska”). W 2004 roku dochodzi do Nagrania debiutanckiej płyty pt. „Sing Sing Penelope”, bardzo dobrze przyjętej w całej Polsce (premiera 2005 r.).

Najnowszy krążek: „this is the Music, vol 1” to podsumowanie 10 lat istnienia zespołu i doświadczeń zebranych w tym czasie. Płyta zawiera materiał komponowany na przestrzeni kilku lat i obejmujący zarówno odniesienia do improwizowanych form muzycznych charakterystycznych dla współpracy z Andrzejem Przybielskim, jak i form przygotowanych, wzbogaconych o nowe brzmienia.

Zespół koncertował wielokrotnie poza granicami kraju – w Niemczech, Anglii, Szkocji, Portugalii, Norwegii, Austrii, Belgii oraz Czechach, Słowacji Ukrainie i na Węgrzech.


Liliana Kużdowicz ukończyła studia na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu – dyplom uzyskała w pracowni graficznej prof. E. Piotrowicza. Od 1969 należy do ZPAP. Uprawia malarstwo i zajmuje się pracą pedagogiczną. Jest autorką kilkunastu wystaw indywidualnych i uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą. Brała udział w licznych plenerach i wystawach po plenerowych. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień, m.in. w 1985 r. została odznaczona medalem „Za zasługi dla miasta Bydgoszczy”. Jej prace znajdują się w zbiorach Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie i Bydgoszczy, w muzeach w Bydgoszczy i Chojnicach oraz w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą.

Liliana Kużdowicz ukończyła studia na wydziale grafiki, ale dla swojej wypowiedzi twórczej zdecydowanie wybrała malarstwo i przy nim trwa do dziś. Obcując z tą twórczością od jej początków można wyraźnie uświadomić sobie jej jasny i konsekwentny kierunek poszukiwań formalnych. Swoich inspiracji malarskich poszukuje w pejzażu i na temat pejzażu powstają wszystkie jej kolejne kreacje artystyczne. Właśnie „na temat pejzażu”, bo związek z pejzażem jest tu specyficzny: nie ma charakteru narracyjnego, epickiego, przedmiotowego. Artystka nie wypatruje atrakcyjnych, urokliwych motywów lokalnych… Zachowuje się wobec przyrody jak poeta-liryk. Koncentruje się na odbiorze wrażeń, kontempluje. Malowane obrazy są esencjonalnym wyrazem doznań zmysłowych i emocjonalnych. W malarskiej kreacji znajduje proste, syntetycznie wyszukane formy biologiczne i z nich kształtuje swe horyzontalne kompozycje.


Cecylia Janeczek Matuszewska studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu w pracowniach prof. Tymona Niesiołowskiego i prof. Stanisława Borysowskiego. Dyplom uzyskała w 1961 r. Uprawia malarstwo i rysunek. Jest autorką ośmiu wystaw indywidualnych. Uczestniczyła w kikudziesieciu wystawach zbiorowych organizowanych w kraju i za granicą. Prace jej znajdują się w zbiorach muzeów i instytucji oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Na wystawie zaprezentuje 14 obrazów olejnych na płótnie, powstałych w latach 1991-2012.

(…) Uważam, że natury nie mozna poprawić: jej czystość, świeżość, zmienność - zapewniają nieprzbrane bogactwo interpretacji. Jeden i ten sam motyw oglądany o innej porze, w innym usposobieniu, stwarza całkowicie odmienny nastrój. Ja ciągle w tej tematyce siedzę i chyba pozostanę do końca życia… Przefiltrowane przez wrażliwą osobowość artystki prace tchną szczerą poezją. Odnosi się czasem wrażenie, że Cecylia Janeczek-Matuszewska maluje nie tylko pejzaż co jego nastrój, by nie rzec ducha. A może po prostu poprzez pejzaż maluje samą siebie, odczucia będącego częścią natury człowieka? (…) (Zofia Nowicka w: dodatek do Ilustrowanego Kuriera Polskiego 3/1979)
Malarka nie zmienia swojego stosunku do natury. Pejzaż to nadal najważniejszy temat w jej twórczości. Z upływem czasu dąży do coraz większej syntezy. Istotny staje się sam proces malowania. Powstaje obraz, powstaje pejzaż, ale nie jest tym postrzeżonym w danym momencie. Jest sumą wielu oglądów i przemyśleń tego samego miejsca. Jest analizą koloru, formy, światła i nastroju. Staje się tworem uwarunkowanym naturą, własnym pejzażem Cecylii Janeczek-Matuszewskiej.

inf. Elżbieta Kantorek

Na wystawie swoje prace zaprezentuje 8 niemieckich artystów z grupy Milchglaskino (Ulrike Dornis, Magdalena Drebber, Jörg Ernert, Jens Hanke, Martin Kreim, Petra Ottkowski, Jürgen Strege, Klaus Walter) oraz ich goście: Johanna Piesniewski i Jay Shinn. Celem wystawy jest przybliżenie sztuki niemieckiej grupy Milchglaskino mieszkańcom Bydgoszczy i poszerzenie ich wiedzy o niemieckiej sztuce współczesnej. Będzie to okazja do zapoznania się z postawami artystycznymi zagranicznych artystów przez bydgoskich miłośników sztuki.

„Prezentowane prace skonfrontowane są przy użyciu różnych środków, materiałów szeroko rozumianego „malarstwa”, przy czym stosowane są także różnego typu techniki. Wychodzą one od klasycznych form farb olejnych, czy też akrylowych nakładanych na płótno, po kolaże i obrazy z koralików wtykowych, czy też rysunki i projekcje świetlne lub naniesione na ścianę kolorowe powierzchnie. Kolejne podobieństwa uzasadnione są w tematyce światła i przestrzeni – pisze we wstępie do katalogu dr Martin Steffens.

„Grupa artystyczna Milchglaskino z Niemiec stwarza nam możliwość przeżycia przygody ze sztuką naszych zachodnich sąsiadów i ich gości. (…) Do naszych zachodnich sąsiadów jest blisko, a jednocześnie tak szalenie czasami daleko. Zawiłości życia, mentalność, miejscowa kultura wychowanie to wszystko powoduje zmienność w akcie tworzenia. Powoduje, iż powstająca sztuka mieni się innością i intymnością. Nie zawsze jest nam w smak kiedy spoglądamy na inność. Ale ta właśnie inność jest nam potrzebna jak powietrze, abyśmy nie stali się zwyrodniałym okazem rzeczywistości. Inny powiew, innych stanów potrzebujemy także dlatego, aby nasze stany mogły oddychać ze świadomością odpowiedzialności, radości i pewności otwartego przekazu naszej sztuki” – objaśnia dyrektor Galerii Miejskiej bwa, Wacław Kuczma.

Julia Curyło jest laureatką nagrody specjalnej przyznanej przez dyrektora Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy Wacława Kuczmę w Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych „Promocje 2010” w Legnicy. Nagrodą jest wystawa w bydgoskiej galerii.


„Przy pierwszej indywidualnej wystawie Julii Curyło w galerii Wozownia w Toruniu w lipcu 2011, zajmowały ją skomplikowane związki i przenikania sfer sacrum i profanum. Poprzez swoje wielkoformatowe, drobiazgowo dopracowane płótna analizowała stosunek człowieka XXI wieku do wiary, mistyki i religii. W szczególności fascynowały ją problem skomercjalizowania wiary, kwestia istnienia popkultury w religii oraz związana z tym estetyka kiczu i przedstawień jarmarcznych. Jak sama twierdzi:

„Można nawet powiedzieć, iż religijność została „u’pop’owiona” i poddana komercjalizacji – podobnie jak otaczająca nas rzeczywistość.”
[…] Obrazy przedstawiają odpustowe figury świętych pośród dmuchanych delfinów, baranków, baniek mydlanych. Na tym etapie twórczości widoczne są inspiracje Curyło surrealizmem i neo-pop. ”

- Ewa Sułek, fragm. tekstu - 

Julia Curyło jest absolwentką warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni profesora Leona Tarasewicza (dyplom z wyróżnieniem, 2009). Jest autorką obrazów, głównie wielkoformatowych płócien wykonanych techniką olejną, oraz instalacji prezentowanych w przestrzeni publicznej. W styczniu 2010 roku Curyło wygrała konkurs A19 organizowany przez galerię Pociąg do Sztuki. Jej praca Baranki Boże ozdobiła przestrzeń nad peronem stacji Metro Marymont przynosząc artystce rozgłos. W listopadzie tego samego roku otrzymała Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz nagrodę Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy podczas PROMOCJI 2010 w Galerii Sztuki w Legnicy. W maju 2011 roku została nominowana do prestiżowej nagrody im. Gepperta.

Prześwit

 |  Hanna Strychalska

W dniach 24 stycznia – 17 lutego 2013 roku, w Galerii Wspólna w Bydgoszczy, można było zobaczyć obrazy wykonane w technice oleju i akrylu, pochodzące z ostatnich lat, i rysunki węglem – Andrzeja Antoniego Widelskiego.

Artysta mieszka i tworzy na Starym Mieście w Lublinie. Jest wykładowcą, na stanowisku adiunkta, na kierunku Grafika w Wyższej Szkole Technicznej w Katowicach. Zajmuje się malarstwem i grafiką, pracując w autorskiej technice – rysografii. Znany jest jako autor projektów i realizacji kilkunastu wnętrz sakralnych, m.in. w Lublinie, Rzeszowie, Siennicy Nadolnej, Kłodnicy i Tomaszowie Lubelskim. Zilustrował kilkanaście tomików poezji Ryszarda Winiarskiego. Zajmuje się również rzeźbą, zaprojektował m.in. tablicę pamiątkową Brunona Schulza w Drohobyczu, na Ukrainie oraz stacje drogi krzyżowej w kościele pw. Świętej Rodziny w Rzeszowie.

Jakub „Q” Elwertowski (1976) ukończył studia malarskie na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, jest także założycielem grupy artystycznej Parter02. Zajmuje się malarstwem sztalugowym i ściennym, grafiką, ilustracją, scenografią i architekturą wnętrz. Jest również nauczycielem i terapeutą behawioralnym.

Kino Orzeł - logo200p

Jesteś tutaj: Artykuły w dziale malarstwo