W Bibliotece Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy w dniach 27 IX – 6 XI 2017 roku miała miejsce wystawa jubileuszowa z okazji 30-lecia pracy twórczej Soni Zengel. Prezentacja o charakterze monograficznym, a więc duża i różnorodna, obejmowała okres od 1987 do 2017 roku. Wyjątkowo wypełniała dwie przestrzenie. W dużej, jasnej i odpowiednio oświetlonej galerii przedstawiono obrazy olejne, a w kameralnej sali na drugim piętrze – rysunki wykonane w technice lawowanego tuszu, pastele oraz prace łączące obie te techniki. Te dwie odsłony złożyły się na ciekawą i elegancką całość. Podział wynikał nie tylko z wielości prac, ale przede wszystkim ze zrozumienia ich inności. Z potrzeby samodzielnego zaistnienia pasteli i rysunków tuszem, mniejszych i delikatnych, wobec cykli malarskich, które zwracały uwagę większymi formatami i ekspresją. To była udana aranżacja. 

Trzy monumentalne płótna, namalowane z rozmachem, swobodą i ekspresją, tworzące formalną i tematyczną całość. Tryptyk przedstawia starożytne miasto Aleppo w Syrii. Nie jest to ujęcie realistyczne. Wręcz przeciwnie. Patrzymy na malarską wizję, ukazującą bezwzględne zniszczenie miasta symbolu.

Górzyste Aleppo to początki cywilizacji, której wspaniałym przejawem było wielonarodowe imperium Mezopotamii. To jedno z najstarszych i najbogatszych miast Syrii. To rzymska prowincja, na obszarze której zdobywcy budują okazałe świątynie i amfiteatry, dając znać całemu oikumene – światu zamieszkałemu i cywilizowanemu – do kogo należy ta ziemia. Aleppo to również legendarna postać królowej Zenobii, ambitnej, mądrej i pięknej, która rzuca wyzwanie rzymskiemu poddaństwu i wszczyna szaleńczą walkę o wolność i władzę, przekraczającą granice Syrii. Aleppo – miasto, w którym przez wieki chrześcijańskie świątynie sąsiadowały z muzułmańskimi minaretami, co było konsekwencją burzliwej historii oraz żywą metaforą współistnienia dwóch różnych cywilizacji, także przejawem wzajemnej fascynacji i inspirującego przenikania kultur, począwszy od wczesnego średniowiecza. Aleppo nieraz jest niszczone i podnosi się z ruin na podobieństwo ognistego Feniksa, który odradza się z popiołów. Wydaje się, że tylko ta kultura, pełna okrucieństwa, mistyki, siły i przepychu, mogła go stworzyć.

Wystawa jest prezentacją prac nadwornego malarza królewskiego i grafika Francisco Goi. Cztery wielkie cykle graficzne Goi: „Kaprysy” (1797-1799), „Okropności wojny” (1810-1820), „Tauromachia” (1815-1816) i „Szaleństwa – Przysłowia” (1815-1823), należą do największych osiągnięć w historii grafiki europejskiej, zajmując miejsce równorzędne ze spuścizną graficzną Dürera i Rembrandta. Na wystawie prezentujemy m.in. jeden z najsłynniejszych cykli graficznych „Los Caprichos (Kaprysy)” z kolekcji Biblioteki im. Zielińskich Towarzystwa Naukowego w Płocku. Cykl, obejmujący 80 grafik, powstał po ciężkiej chorobie artysty, która spowodowała depresję, osamotnienie, ale i wyzwoliła nowy potencjał twórczy.

Na kuratorskie oprowadzanie po ekspozycji zaprasza jej kurator Barbara Chojnacka. W ramach oprowadzania zapraszamy na pokaz graficzny „Techniki metalowe w warsztacie Francisco Goi na przykładzie matryc, narzędzi i odbitek graficznych”, który poprowadzi Kajetan Giziński. Pokaz będzie obejmował prezentację matryc do technik metalowych artystów tworzących w XX wieku (Józef Pieniążek, Michał Wójcik) oraz narzędzi Stanisława Brzęczkowskiego (ze zbiorów Działu Grafiki MOB). Pokaz uatrakcyjni także zestaw matryc i próbnych odbitek, opracowany specjalnie dla muzeum przez bydgoskiego artystę Jarosława Nowaka.

Color Settings w przewrotny sposób opowiada o malarstwie. Nie ma na niej klasycznych płócien. Są tylko wyświetlane na ekranach gry i aplikacje. Wszystkie odnoszą do wybranych dzieł takich twórców jak Kazimierz Malewicz, Władysław Strzemiński, Piet Mondrian, Ryszard Winiarski. Pokazywane są na ekranach telewizorów w formie wideotutorali, czyli filmowych instrukcji ujawniających zasady działania programów. Filmiki tłumaczą, jak działają aplikacje. Natomiast same gry wyjaśniają wybrane aspekty dzieł, które stają się ich kanwą. Prezentuje więc subiektywny wykład o prywatnych fascynacjach malarskich Parucha. Jedynym namacalnym malarskim działaniem jest instalacja składająca się z dużej liczby niewielkich płócien ułożonych w ciągi kolorowych prostokątów. Przybierają one formę linii ciągnącej się przez całą galerię. Kolory płócien oraz ich kolejność wygenerowane są przez specjalnie napisany program. W edytorze tekstu litery zastępowane są kolorami. Pisząc Paruch generuje ciągi barwnych prostokątów. Może zaprojektować poszczególne kolory i przypisać je literom. Pisząc tworzy obraz. Abstrakcyjna kompozycja staje się zakodowanym komunikatem. Zaszyfrowany tekst – obrazem. Widz może rozkodować go tylko według klucza stworzonego w programie. Tradycyjny obraz przegląda się w nowych mediach. Obraz cyfrowy upodabnia się do analogowego. Przejmuje jego cechy. Kolor, który ma swoje znaczenie kulturowe, osadzone w tradycji i psychologii, nabywa cechy wzięte ze struktury języka. Sekwencja występujących po sobie barw przybiera atrybuty prywatnej frazy, politycznego lub krytycznego hasła. Staje się tekstem. Wszystkie aplikacje pochodzą z projektu electronichommage.pl, którego celem było zaprojektowanie urządzeń multimedialnych służących do analizy wybranych projektów i dzieł artystycznych. Programy powtarzają, wzmacniają, odwracają zasadę stworzenia konkretnych utworów wizualnych. Natura dzieła rozpoznawana jest po przejściu konkretnej procedury. W sposób liniowy lub nieliniowy użytkownik ogrywa dawne dzieło, poznając jego ideę.


Stefan Paruch (1978) – w latach 1997–2002 studiował na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w latach 1998–2000 – w Gościnnej Pracowni prof. Leona Tarasewicza. Dyplom „Lekcja przysposobienia obronnego” obronił w 2002 r. w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. W latach 2003–2006 studiował w Wyższym Studium Montażu w PWSFTViT w Łodzi. Wraz z grupą artystów współtworzy pracownię przy ul. 11 Listopada na warszawskiej Pradze. Obecnie pracuje jako adiunkt w Instytucie Edukacji Artystycznej w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.

Zbigniew Wróbel – reżyser, malarz, poeta, autor sześciu tomików wierszy, powieści Gagatek, encyklopedii Jak czuć się dobrze i być optymistą i e-booka Bory Tucholskie – Turystykom.

Spotkanie poprowadzi Zdzisław Pruss.
W trakcie imprezy przewidziana jest projekcja filmów autorskich pt. Anioły muzykujące i Powitanie masek.

Rozstrzygnięcie konkursu pt. Muminki na wycieczce w Kujawsko-Pomorskiem, wystawa poświęcona tym pociesznym, nieco podobnym do hipopotamów stworom, a także warsztaty plastyczne nie tylko dla dzieci – Jak poprzez sztukę wejść do tajemniczego świata wyobraźni?

Zajęcia poprowadzi Grzegorz Pleszyński.

Taka identyfikacja ekspozycyjna to zaproszenie do oglądania twórczych podróży po świecie. Fascynacje malarskie pejzażami oraz wedutami z bardziej lub mniej znanych zakątków Europy czy innych kontynentów. Akwarele, które z większej odległości jawią się jako barwne abstrakcje, z bliska urzekają mistrzowską precyzją rozpoznawalnych obiektów ożywionych i nieożywionych. Czasem na horyzoncie dostrzegamy jaśniejące wśród ciemnych chmur zabudowania, innym razem są to sylwetki ludzi na słonecznej skarpie. W każdym przypadku jest to perfekcja w trudnej technice malarstwa akwarelowego, a także niepowtarzalna osobowość artysty.

Adam Papke jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. W 1993 roku uzyskał dyplom w pracowni malarstwa prof. Mieczysława Wiśniewskiego. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, fotografią reklamową oraz projektowaniem graficznym. Specjalizuje się w technice akwareli. Jest członkiem Zarządu Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich. Prace Pakego znajdują się w zbiorach muzeów oraz oraz zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą.

Indywidaulna wystawa malarstwa, połączona ze sprzedażą


Zapraszamy Państwa do Galerii Sztuki NEXT na ul. Poznańską 31 na wernisaż Anny Zalewskiej. Wszystkie prezentowane prace pochodzą z najnowszego cyklu i zostały przygotowane specjalnie na naszą wystawę – powstały w 2016 i 2017 roku. Bywalcy aukcji organizowanych przez NEXT doskonale znają twórczość Zalewskiej. Artystka na stałe współpracuje z galerią i domem aukcyjnym.


 

Anna Zalewska (1985) – podjęła naukę w Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Świadomie i z pełnym zaangażowaniem malarstwo pojawiło się w jej życiu dopiero podczas studiów. Dzięki ciągłemu poszukiwaniu nowych inspiracji nabrało wyrazistości, zdecydowania w poszukiwaniu doskonałej formy oraz pewnego rodzaju szorstkości. Wypracowana umiejętność łączenia dwóch, pozornie bardzo odległych, płaszczyzn zaowocowała oryginalnym i mocno wyróżniającym się efektem artystycznym.

Sam proces tworzenia kolejnych prac ulega nieustannym przekształceniom. Uciekając od rutyny i powtarzalności, stara się z każdą nową pracą udoskonalać warsztat, szukać nowych technik i rozwiązań malarskich, a także eksperymentować z kolorystyką. W jej malarstwie dostrzec można silną koncentrację na formie ludzkiego ciała oraz odrzucenie reguł perspektywy. Mnogość tematów spaja w całość charakterystyczny styl: silna geometryzacja, wyraźne barwy, ostry kontur i jasno sprecyzowany temat. Każdy obraz zamknięty jest na unikalnej płaszczyźnie, ukierunkowanej przeważnie na jedną emocję, która pozwala stworzyć go tak, aby żył.

Malarz Kazimierz Drejas w 2017 roku obchodzi jubileusz 50-lecia twórczości artystycznej. Czas liczy od pierwszej wystawy indywidualnej, która odbyła się w 1966 roku w Małym Salonie Sztuki w Bydgoszczy. Sam mówi, że nie lubi jubileuszy. W środowisku artystycznym znany jest ze swoich niezwykłych obrazów, dyscypliny pracy oraz uczestnictwa w ogólnopolskich i międzynarodowych wystawach plastycznych. W grudniu minionego roku zdobył II nagrodę na V Międzynarodowym Biennale Obrazu „Quadro-Art” Łódź 2016. Ponad 300 jego prac znajduje się w zbiorach wielu muzeów, galerii, a także w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Strona 1 z 23

Kino Orzeł - logo200p

Jesteś tutaj: Artykuły w dziale malarstwo