Wprowadzenie do wystawy: Anna Kroplewska-Gajewska.


 

Zygmunt Kotlarczyk (1917–1996) – malarz, grafik, pedagog. Urodził się w Charkowie. Studia artystyczne rozpoczął w Litewskiej Akademii Sztuk Pięknych (1940–1941) oraz na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu (1945), uzyskując w 1951 roku dyplom w pracowni Tymona Niesiołowskiego. Jego profesorami byli także Bronisław Jamontt i Edward Kuczyński. Od 1948 do 1961 roku pracował jako pedagog w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Bydgoszczy. Następnie od 1960 roku – na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, gdzie został asystentem w pracowni Stanisława Borysowskiego. W latach 1974–1981 pełnił stanowisko dyrektora Instytutu Artystyczno-Pedagogicznego, a w latach 1981–1984 kierował Instytutem Malarstwa UMK. W 1991 roku otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Do 1993 roku prowadził pracownię malarską, którą ukończyło około 50 absolwentów. Z uczelnią związany był nieomal do ostatnich lat swojego życia.
Od 1951 roku należał do ZPAP w Toruniu, a w latach 1972–1978 pełnił funkcję prezesa Zarządu Okręgu. Aktywnie działał w „Grupie Toruńskiej” powstałej w 1958 roku.

Malarstwo, grafikę i rysunek eksponował na ponad 50 wystawach indywidualnych oraz ponad 280 zbiorowych w kraju i za granicą, w tym – ponad 70 wystawach międzynarodowych. Jego prace znajdują się w muzeach, kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą. Otrzymywał za nie liczne nagrody i wyróżnienia. Został odznaczony krzyżami i medalami za zasługi w dorobku artystycznym oraz działalność pedagogiczną.

Obecna wystawa prezentuje twórczość graficzną Kotlarczyka. Początkowo, wspólnie z bratem Józefem (1922–1994), zajmował się ilustracją i jednocześnie tworzył małe formy graficzne w technice drzeworytu, ukazując w nich sceny rodzajowe, nastrojowe pejzaże miejskie i portowe. Niezwykłą różnorodność formalną uzyskał artysta w linorytach, które układają się w zainspirowany naturą cykl wizji twórcy. Na uwagę zasługują zaliczane do technik graficznych monotypie – wysublimowane kolorystycznie i pełne delikatności. Jego twórczość graficzna to także ekslibrisy, które dedykował rodzinie, przyjaciołom i instytucjom. Swoistym połączeniem malarstwa i grafiki było tworzenie prac w technice collage’u, w których wykorzystywał własnoręcznie barwione papiery, tworząc z nich abstrakcyjne przestrzenie. Zygmunt Kotlarczyk łączył tradycję wileńską ze współczesnymi tendencjami sztuki, i to na tyle trafnie, że jego grafika jest obrazem myśli ówczesnego człowieka, zarówno w aspekcie indywidualnym, jak i zbiorowym.

Andrzej Fedder urodził się w 1956 roku w Człuchowie. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych (Akademia Sztuk Pięknych) w Gdańsku, w pracowni profesora Włodzimierza Łajminga. Dyplom uzyskał w 1986 roku. Zajmuje się malarstwem, grafiką użytkową, działaniami artystycznymi w zakresie instalacji plastycznych i pokazów obiektów gotowych oraz projektowaniem ogrodów. W swoim malarstwie stosuje nietypowe techniki artystyczne polegające na wykorzystaniu, jako podobrazia, rzeczy i przedmiotów posiadających swoją historię i przeznaczenie inne, aniżeli obiekty o charakterze estetycznym w najszerszym tego słowa znaczeniu. Są to łupki skalne (pierwotnie dachówki), cynkowe blachy poligraficzne, kamienie lub drewno specyficznie ukształtowane erozją upływającego czasu. Zajmuje się również działalnością edukacyjną w zakresie sztuk wizualnych. Od 25 lat współpracuje z Galerią Kantorek. Brał udział w ogólnopolskiej inicjatywie artystycznej „Oikos” i międzynarodowym projekcie „Konstrukcja w Procesie”, w projektach artystycznych Polskiego Stowarzyszenia Edukacji Plastycznej w Bydgoszczy, Bydgoskiego Stowarzyszenia Artystycznego Wieża Ciśnień, Bydgoskiego Stowarzyszenia Artystycznego „Rejs” 2001–2007 (wszystkie edycje). Uczestniczył w wielu plenerach i sympozjach artystycznych oraz w zbiorowych ekspozycjach sztuki organizowanych w Polsce i za granicą. W jego dorobku znajduje się wiele realizacji przestrzennych, indywidualnych wystaw malarstwa, pokazów i akcji artystycznych.

Anna Sroczanka (ur. w 1914 r. w Libuszy). W 1935 r. podjęła studia na ASP w Krakowie w pracowniach profesorów: W. Jarodzkiego, K. Sichulskiego, X. Dunikowskiego, S. Filipkiewicza, J. Mehoffera i K. Srzednickiego. Wybuch II wojny światowej przerwał naukę, którą kontynuowała od 1945 r., jednocześnie pracując w szkole podstawowej. Studia ukończyła w 1946 r. w pracowni prof. W. Weissa. Dyplom artysty malarza uzyskała w 1955 r. (po złożeniu specjalnego egzaminu). W 1948 r. przyjęta została do krakowskiego oddziału ZPAP. W 1956 r. przeprowadziła się do Bydgoszczy, gdzie zmarła 20 grudnia 1991 r.
W Bydgoszczy „poświęciłam się wyłącznie pracy twórczej, rezygnując z pracy zawodowej. W owych czasach utrzymanie się z pracy twórczej było możliwe tylko przy wielu wyrzeczeniach i życiu w warunkach skrajnej oszczędności, toteż podjęłam się prowadzenia przez kilka lat Małego Salonu Sztuki. W 1974 roku wyróżniono mnie odznaką Zasłużony Działacz Kultury.

Uprawiam malarstwo i grafikę, gdyż obie te dyscypliny dają mi dopiero możliwość lepszego wypowiedzenia się. Interesuje mnie człowiek i jego problemy ujmowane w kompozycje i cykle. Lubię także pejzaże, bo one są dla mnie kontynuacją obcowania z przyrodą”.

(Od autorki do katalogu wystawy, BWA Bydgoszcz, 1988)


 

Sroczanka była autorką ok. 30 wystaw indywidualnych, uczestniczyła w licznych wystawach środowiskowych, ogólnopolskich i międzynarodowych. Jej prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Rzeszowie, Krośnie, Bieczu, Bydgoszczy, Grudziądzu, Toruniu, Majdanku, Koszalinie oraz w kolekcjach prywatnych.

W pierwszą rocznicę śmierci artystki BWA w Bydgoszczy zorganizowało wystawę retrospektywną, a 2014 r. Muzeum Ziemi Bieckiej w Bieczu przygotowało wystawę z okazji stulecia jej urodzin. W muzeum tym znajduje się stała ekspozycja prac Sroczanki.

„Zabawcie się na przednówku, przenieście do źródeł. Poczujcie w sobie wiew wsi i prawdy”. To wezwanie towarzyszyło czwartej edycji Ethniesów.

Tegoroczny festiwal po raz kolejny pokazał, że wieś i wszelka ludowość pociągają nas jak nigdy dotąd. Przyciągający był już sam ethniesowy plakat. Wielu znużonych pędem i zgiełkiem miejskiego życia na jego widok zamarzyło, by choć na chwilę znaleźć się w tak malowniczym, wiejskim zaciszu.

Prace prezentowane na wystawie pochodzą z kilku cykli graficznych, zrealizowanych podczas studiów na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Wszystkie grafiki wykonano w tradycyjnych technikach wklęsłodruku, takich jak: akwaforta, akwatinta, sucha igła, miękki werniks, odprysk. Ich motywem przewodnim jest człowiek i otaczająca go przestrzeń fantomów, nagromadzonych w pamięci wydarzeń i przedmiotów, będących „składnikami” ludzkiego życia wewnętrznego. Forma grafik ma charakter narracyjny, anegdotyczny i groteskowy, jest dla artystki pretekstem do wyrażania głębszych, intymnych znaczeń, często hermetycznych, wpisanych w surrealny język obrazu. Powtarzające się w grafikach motywy organiczne, takie jak: kwiaty, futra, zwierzęta, ogień, deszcz czy krew, mają więc znaczenie symboliczne. Pojawiają się one jako samoistne, wyobcowane obiekty, lub jako atrybuty. W kolażowych układach wchodzą ze sobą w nowe relacje i nabierają głębszego wymiaru.

Ewa Bińczyk urodziła się w 1977 roku w Szczecinku. Jest absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom z wyróżnieniem uzyskała w pracowni wklęsłodruku prof. Bogumiły Pręgowskiej. Doktorat z zakresu sztuk plastycznych w 2014 roku. Od 2012 roku pracuje w Zakładzie Kształcenia Artystycznego na Wydziale Sztuk Pięknych UMK. Zajmuje się grafiką warsztatową, rysunkiem i malarstwem. Centralne miejsce w jej twórczości zajmują człowiek, mity, podświadomość, przenikanie się świata realnego i fantastycznego. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Jest laureatką Nagrody im. prof. Edmunda Piotrowicza w dyscyplinie grafiki warsztatowej, stypendystką Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Miasta Torunia w Dziedzinie Kultury. W 2013 roku otrzymała wyróżnienie na konkursie graficznym – 7. International Fu Xian Zhai Exlibris & Prints Exhibition w Szanghaju.

Anna Kola odbyła studia na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu na kierunku artystyczno-pedagogicznym. Dyplom w 1997 r. nagrodzony Medalem im. Tymona Niesiołowskiego, w Pracowni Projektowania Graficznego pod kier. prof. Edwarda Salińskiego; aneks z fotografii i witrażu pod kier. prof. Romualda Drzewieckiego. Od 1997 r. zatrudniona w Zakładzie Plastyki Intermedialnej Wydziału Sztuk Pięknych UMK. Tytuł doktora sztuki w dziedzinie sztuk plastycznych (dyscyplina grafika) uzyskała w 2005 r., stopień doktora habilitowanego sztuk plastycznych w zakresie sztuk pięknych w 2014 r. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Związku Polskich Artystów Fotografików. Zajmuje się fotografią, grafiką, witrażem, szkłem artystycznym i działaniami na pograniczu różnych dyscyplin sztuki. Jest autorką 18 wystaw indywidualnych, brała udział w ponad 100 wystawach w kraju i za granicą.

Halina Witkowska urodziła się w Bydgoszczy. Uczęszczała do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy, w którym później, w latach 1987-2008, była nauczycielem przedmiotów artystyczno-zawodowych. Dyplom z zakresu projektowania graficznego uzyskała w 1977 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Zajmowała się malarstwem, rysunkiem, grafiką i projektowaniem plastycznym. Była autorką 11 wystaw indywidualnych. Uczestniczyła w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych. Od 1992 roku współpracowała z grupą twórczą SEPIA z Bawarii.

Halina najbardziej znana była z rysunków wykonywanych tuszem i piórkiem, a przedstawiających architekturę jej rodzinnego miasta. Ale interesował ją pejzaż w szerokim tego słowa znaczeniu. Stwarzała realistycznie wizerunki przyrody ołówkiem, tuszem, w technikach mieszanych.

W przedstawieniach architektonicznych dbała o szczegóły, a zatracała je w motywach krajobrazowych – swobodną kreską tworzyła atmosferę własnego odczucia i widzenia pejzażu.

W saloniku przy ul. Gdańskiej 3, w 1981 roku odbyła się pierwsza wystawa indywidualna Haliny. Od 1990 roku jej rysunki zawsze wpierały Galerię Kantorek – do końca. A ta wystawa jest moim podziękowaniem Halinie, wspaniałej koleżance, za współpracę.

Na tydzień przed końcem wystawy „Zdzisław Beksiński. Poza snem” Galeria Miejska bwa zaplanowała szereg wydarzeń dla fanów twórczości artysty. Zaczynamy w piątek, 22 stycznia o godzinie 18.00 wykładem historyka sztuki Piotra Wąsowskiego, poświęconemu twórczości Zdzisława Beksińskiego ze szczególnym uwzględnieniem prac prezentowanych na wystawie. Dzień później, ale o godzinie 17.00, spotkanie autorskie z Magdaleną Grzebałkowską, autorką znakomitej biografii „Beksińscy. Portret podwójny”. To prawdziwa okazja dla fanów Beksińskiego, aby dowiedzieć się więcej o życiu artysty, jakim był człowiekiem i jego relacjom z synem – Tomaszem oraz żoną Zofią. W niedzielę, 23 stycznia o godzinie 17.00 zapraszamy na nietypowe zwiedzanie wystawy Beksińskiego. Kierowani przez kuratorów Galerii Miejskiej bwa, dokonamy dogłębnej analizy kilku wybranych prac Zdzisława Beksińskiego a następnie będziemy mogli wziąć udział w warsztatach monotypii, technice z której korzystał również Beksiński. Wstęp wolny na wszystkie trzy wydarzenia.


 

22.01.2016, piątek, godz. 18.00

Wykład o twórczości Zdzisława Beksińskiego

Wykład z prezentacją multimedialną poświęcony twórczości Zdzisława Beksińskiego, ze szczególnym uwzględnieniem prac prezentowanych na wystawie. Prelegentem będzie Piotr Wąsowski, pracownik bwa w Bydgoszczy. Na wykładzie omówione zostaną różne dziedziny działalności artystycznej Beksińskiego: począwszy od rysunku i fotografii, poprzez malarstwo, rzeźbę, grafikę warsztatową i komputerową. Szczególna uwaga poświęcona zostanie dojrzałej i późnej twórczości mistrza – okresowi fantastycznemu, reprezentowanemu na wystawie przez największy zespół dzieł.

Piotr Wąsowski – historyk sztuki, absolwent UMK oraz UKW. Ukończył studia podyplomowe z zakresu zarządzania kulturą w strukturach Unii Europejskiej (PAN). Wykładowca na kierunku artystyczna grafika komputerowa w Wyższej Szkole Informatyki i Umiejętności w Łodzi. Kurator wystaw, redaktor katalogów sztuki.


 

23.01.2016, sobota, godz. 17.00

Spotkanie autorskie z Magdaleną Grzebałkowską autorką książki „Beksińscy. Portret podwójny”

Magdalena Grzebałkowska – dziennikarka, pisarka, specjalizująca sie w reportażach i biografiach, mieszka w Sopocie. Autorka takich książek „Ksiądz Paradoks” Biografia Jana Twardowskiego”, „1945. Wojna i pokój”, laureatka m. in. Grand Press w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne w 2009 roku, Śląskiego Wawrzynu Literackiego 2014 za książkę „Beksiński. Portret podwójny”.

„To nie jest książka o znanym i modnym malarzu, który malował dziwne i straszne obrazy. To nie jest książka o jego mrocznym synu, który fascynował się śmiercią i tak długo próbował popełnić samobójstwo, aż mu się udało. Ani też książka o obsesjach, natręctwach, fobiach i artystycznych szałach. Ani też o karierze, pieniądzach, wystawach i krytykach. To nie jest książka o dziwnych uczuciowych związkach, fascynacji muzyką i filmem oraz nowymi technologiami. To nawet nie jest książka o ludziach, którzy pisali dużo listów.

To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia. I o samotności – tak wielkiej, że staje się murem, przez który nikt nie może się przebić. O tym, że czasem bardzo chcemy, ale nie wychodzi. O tym, że życie czasami przypomina śmierć, a śmierć – życie.”

Mariusz Szczygieł o książce: „Nieodgadnionych Beksińskich, ojca i syna, spotkało po śmierci coś wspaniałego. Otóż Magdalena Grzebałkowska napisała o nich wielką, głęboką i brawurową książkę reporterską. Złoty kruszec znalazł świetnego wydobywcę. Niech się chowa zmyślenie i powieści.”


 

24.01.2016, niedziela, godz. 17.00

Analiza wybranych prac Zdzisława Beksińskiego oraz warsztaty monotypii

Kuratorzy Galerii wprowadzą w świat Beksińskiego i wspólnie z uczestnikami dokonają analizy wybranych prac prezentowanych na wystawie. Dzieła malarza zostaną rozebrane teoretycznie na czynniki pierwsze, tak aby można było odczytać je z zupełnie innej perspektywy. Następnie słuchacze przemienią się w twórców podczas krótkich warsztatów z monotypii, technice z której korzystał również Beksiński. Uwaga liczba miejsc ograniczona, prosimy o zapisy na maila Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. lub tel. 523 393 053

Marta Bindek, kurator w Galerii Miejskiej bwa. Marta Bindek ukończyła Grafikę na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu (2009). Od 2010 roku pracuje jako kurator wystaw oraz grafik w Galerii Miejskiej bwa, gdzie oprócz koordynacji wystaw i innych wydarzeń kulturalnych projektuje i przygotowuje do druku wydawnictwa Galerii (zaproszenia, plakaty, foldery, katalogi). Autorka kilkudziesięciu projektów katalogów. Od 2014 prowadzi zajęcia grafiki projektowej, komunikacji wizualnej oraz grafiki warsztatowej w Wyższej Szkole Informatyki i Umiejętności w Łodzi – wydział zamiejscowy w Bydgoszczy.

Wystawa „Obszary istnienia” ukazuje relacje między człowiekiem, architekturą i światłem oraz materią przedmiotów. Autor zaprezentuje na wystawie cykl obiektów oraz obrazy. Marek Iwiński obraca się w kręgu przedmiotów, które mają swoją przeszłość transponując je na współczesny język sztuki, ważną rolę pełni tu człowiek, postać, która przenika kompozycje, tworząc symboliczny świat wzajemnego istnienia materii eksponowanych przedmiotów. Inspiracją artysty od wielu lat jest również szkło i jego transparentność, w zestawieniu z drewnem, metalem, gdzie tworzy swoiste przestrzenne trójwymiarowe obrazy, nazywając je witrażami. Całość kompozycji dopełnia ceramiczna rzeźba, której reminiscencje możemy odnaleźć w odległej Starożytności. Starożytność autor traktuje jak swoiste abecadło, na którym opiera swoje bardzo precyzyjnie ułożone kompozycje, dochodząc w akcie tworzenia do dużej ekspresji przełamującej tym samym kanon.

Marek Iwiński jest absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem z zakresu projektowania graficznego, realizując również projekt scenografii do sztuki teatralnej. Studiował na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk pięknych w Gdańsku, tam w 1995 roku obronił dyplom z wyróżnieniem w Pracowni profesora Macieja Świeszewskiego. Studiował też na Wydziale Malarstwa Ściennego i Witrażu u profesora Andrzeja Dyakowskiego, a także na Wydziale Pedagogicznym Akademii Sztuk pięknych w Poznaniu.

Prezentował swoje prace na wielu wystawach i prezentacjach w kraju i zagranicą (między innymi Niemcy, Włochy, Brazylia, Cypr, Grecja, Litwa)

Otrzymał najwyższe nagrody w konkursach:

  • na rysunek (Nagroda Prezydenta Gdańska) 1991r.
  • na portret Jana Pawła II, BWA 1999 r. (obraz znajduje się w Sali Sesyjnej UM Bydgoszczy)
  • na plakat na Cyprze, 2002 r.
  • na plakat w Brazylii, 2003 r.
  • malarsko-fotograficznym pt. „Podwórko”, 2010 r.

Jest współtwórcą Multimedialnej Mapy Bydgoszczy 2003/2004, oryginalnego muralu-malowidła na ścianie budynku Teatru im. Witkacego w Zakopanem. Jest autorem witrażu w Dworze Artusa w Gdańsku, fresku w Konsulacie Polski w Hamburgu, opracował wiele projektów graficznych, między innymi do książki roku 2003 pt. „Bydgoszcz w literaturze” – prezentacjąc obrazy inspirowane grafikami do książki podczas Wieczoru Literackiego w BWA.

Współpracował z Janem Machulskim tworząc scenografię oraz plakaty do sztuk teatralnych. Pracuje z młodzieżą, między innymi tworzy w Muzeum ogromne malowidło ścienne „Rajski Ogród” oraz scenografię. Pracował jako pedagog w Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.

Marek Iwiński od października 2013 roku jest Plastykiem Miasta. Współpracuje z Społeczną Radą ds. Estetyki Bydgoszczy. Uczestniczy w działaniach kulturotwórczych także jako aktywny artysta skupiając wokół siebie wiele ciekawych twórczych ludzi.
Z ogromnym zaangażowaniem przekonuje handlowców i właścicieli posesji o potrzebie reklam estetycznych, które mogą miasto zdobić, a nie szpecić. Z inspiracji Marka Iwińskiego powstały dwa retro murale na starych kamienicach, w miejscach, w których ich stylistyka podkreśla walory dawnej architektury jako alternatywa dla nieestetycznej reklamy bannerowej.

Wszystko to ma służyć nadawaniu harmonijnego i ciekawego charakteru miasta.

Drugą dziedziną sztuki, którą Marek Iwiński się pasjonuje i uprawia jest muzyka. Grywa w różnych składach muzycznych, w różnych muzycznych stylach – w tym jazz, blues, rock i muzykę eksperymentalną.

Podczas wernisażu wystąpi bydgoska formacja blues-rockowa Benzin Machine, w której na gitarze i harmonijce zagra również Marek Iwiński, wraz z Markiem Kroschlem, Sławkiem Frączkiem i Krzysztofem Kroschlem.

Na wystawę składają się prace artystów, pochodzących z trzech krajów – Włoch, Austrii i Polski. Ekspozycja, będąca integralną częścią międzynarodowego projektu Irregular Talents, którego jednym z partnerów jest Wyższa Szkoła Gospodarki, wyraźnie wpisuje się w idee APK – SZTUKI BEZ BARIER. Wspieramy i promujemy działalność artystyczną osób niepełnosprawnych, nieznanych artystów profesjonalnych i nieprofesjonalnych, którzy poprzez sztukę mają szansę przełamać swoje ograniczenia. Udowadniamy, że kultura, która nie rozgranicza pojęć sprawności i niepełnosprawności oraz nie skupia się na barierach poszczególnych twórców, potrafi być efektywną metodą społecznej integracji.


Więcej o projekcie na stronie: www.irregulartalents.eu

 

Kino Orzeł - logo200p

Jesteś tutaj: Artykuły w dziale grafika